شعر

تنها

ماهی می‌داند

از حسرتِ آب مردن،

                              چیست

 ماهی نیستم

 انسانی‌ام

و هوایی که سر می‌کشم

                        کفافم نمی‌دهد.

--

منصوره اشرافی

شعر

*اختیار*

چرخیدم 
و زمان چرخید
بر عمودِ نامطلق خویش 
از نیمه‌ی روشن 
به نیمه‌ی تاریکش
و من،
سعادت هستی را
بر تغییرناپذیری ستارگان فراز سرم
بنا کردم.
--
منصوره اشرافی- از کتاب " نفس های پنهان"

شعر

پشتِ این همه پلک
این همه چشم
این همه خواب
پشتِ دریاها، کوهها
گستره ِ نوازنده ِگندمزار
فراسوی سبزها
لابلای کتاب ها، خط ها
و تراویدن کلام ها
تنها،
تویی
در یادهای بی پناهی و پناه
در زمزمه ی روشن ِ تاریکی
در آوازهای رها شده
در جام های نیم نوشیده
پشتِ این همه یاد،
تنها
تو.
---
منصوره اشرافی- از کتاب " نفس های پنهان"
نقاشی  Pablo Picasso

شعر

غروب
سنگینی غربت من است,
برخاک
و عشق
مفهومی خاکستری
پنهان و غریب
در خاطره ها.
----
 منصوره اشرافی - از کتاب دریغا از عشق

شعر از کتاب نفس های پنهان

گوش می خوابانم بر زمین
صدای کودکی ام را
از آن دورترها

دارد می رود

رفته است

اما,
صدای پایش
هنوز می آید.

منصوره اشرافی- از کتاب نفس های پنهان

شعری از کتاب نفس های پنهان

لبخند اندوه
پشت دریچه ی بهار

نه جیک جیک مستانه ی گنجشک ها
نه, غوغوی محزون قمریان غمگین
نه, صورتی عطر شکوفه
نه, سبزی ترد و براق علف
ونه, نسیم پاورچین
نخواهدش روبید
از فراخنای خاطره.


منصوره اشرافی- کتاب " نفس های پنهان "