آ نکه د ریا را / هنوز می نویسد - محمود معتقدی

پُل سِزان ( Paul Cézanne)‏

آ نکه د ریا را /  هنوز می نویسد

یک صند لی خا لی/ کنا رتو و/ یکشنبه به برف می رود !

 سطرها ی شبا نه /  ا ز یا د  می روند و/

آ سما ن/  با کلا ه خا کستری ا ش

ابرها را / به کوچه می راند

نگا ه کن !

 گلوی د رختا ن و /  چتر سپید ش

چگونه 

به آخرین ترانه های  تو بر می گرد د

مسا فرا ن زمستا نی / زا نو به زا نویت

 د ستی تکا ن می دهند و/

آ فتا ب  صبحگاهی/ پیراهنش را

به  صد ا ی آ ینه می بخشد

 د ر شهر /  هنوز / چراغی می سوزد !

یک صند لی خا لی/ کنا رتو و/ یک شنبه به برف می رود !

محمود معتقدی

دی 89

شا ید / آ غا ز پرنده بود / یک پنجره کا فی ست ! - محمود معتقدی

Michael Kenna

شا ید / آ غا ز پرنده بود / یک پنجره کا فی ست !

ا نکا رش مکن

این تنها شعبد ه ای ست / که مرا به زمستا ن های تو می ر سا ند

فرقی نمی کند

 مگر چند شاخه گل سرخ

د ر پستوها ی خیا لت / جا ما ند ه  بود !

این صند لی

جا ی پا ی کسی ست / که هزار ه ای ا ز آ مد نش می گذ رد

می توانی /  نا م  سه شنبه ای با شی

تا گو زن ها ی  سرخ / ا ز تو عبور کنند

می توانی/ پرواز د قیقه ا ی با شی

 ا ز جزیره ها یی د ورو / نزد یک

 نه / تسلیم نمی شوی 

این سطرها ی گمشده / روزی ترا/  به  سرزمین ما ه می  برد

ببین !

چمد ا ن های خا طره

 با آخرین ا یستگا ه تو

 چه قرا ری د ا رند

خا نم ها /  آ قا یا ن !

ا ین عقربه ها

 تا  کوچه ها ی تا ن /  چه فا صله ای  د ا رند

نگا ه کن !

 تا  د ست های بریده

وا ژ ه ای به سوی تو پرتا پ می شود

شا ید / کمی با را ن

می توا ند /  آ وا ز گیسوانت را سبز و/  سبز تر کند

رویا ی با شکوهی ست

وقتی/ کسی ا ز رنگ های تو

چتری د و با  ره می  بند د

د ر یا

شا ید همین یک لحظه بود

به خیا با ن های جهان / خوش آمد ید !

محمود معتقدی

زمستا ن 89