شعری از کتاب ـ شعرهای سکوت



آواز بلبلی
لابلای برگها،
حضور نقره ای ماه را،
                  به تیره گی شب
                                 نقب می زند
شاخه ها
 در رویای طعم گس مه صبحگاهی
                                     در خوابند
گیسوان بید،
آرام آرام فروهشته به دامن
                   به نسیمی تاب می خورند
                  و در آغوش تاریکی فرو می روند

در هوا، آزادی
رها شده، بی هیچ آوازی
                    بی هیچ صدایی

بوی یاس و عطر شب بو
بر گونه هایم می لغزنند آرام آرام
و انتظار،
         غنچه ایست بر شاخه
                  در خواب شکفتن فرداها.


منصوره اشرافی

از کتاب ـ شعرهای سکوت

نظرات

پست‌های معروف از این وبلاگ

از فروغ همیشه فروزنده می گویم

چند صدایی باختین درجزیره ی سرگردانی و ساربان سرگردان

مقدمه ای بر زبان شناسی شعر فروغ فرخ‌زاد