شعر
« رویش » چون انسانِ اولیه تن سپرده به موجی آغازین، که تویی و پرتابم کردهای به شناساییِ هستی تجسمِ رازی تراویده از غارهایی که پناهشان جستهام در دل هر سنگ رویاهایی خفتهاند تو، همان رویایی که از من میرویی . منصوره اشرافی
