دیدگاه (VIEWPOINT)

تو که می آیی بهار می آید، گل می تابد، ستاره می درخشد بید بنان ، آویخته گیسوان غرقه در زرینه ی آفتاب می شود زنبورها ولوله می کنند شهدها لبریز می شود پرندگان شتابان و بی وقفه،                  جفت خود را صدا می کنند و زمستان، میان این همه هیاهو، در پرتوی شامگاهی ماه                           چه گرم                               به خواب می رود. -- منصوره اشرافی- کتاب«شعرهای سکوت» نشر آفتاب 2018

یک شعر می نگرم گستره ی غم ها             در ویرانه ای که زیسته ام  گوش می دهم زاری های نهان  از لابلای علف ها و سنگ ها از ژرفنای آب های بی کرانه  و دل خاک های سیاه می دانم، می دانم        زیبایی هست و در می یابم، آن چه نیست،          زیبایی ست. -- منصوره اشرافی- از کتاب شعرهای سکوت