یک شعر

یک شعر

می نگرم گستره ی غم ها 

           در ویرانه ای که زیسته ام

 گوش می دهم

زاری های نهان 

از لابلای علف ها و سنگ ها

از ژرفنای آب های بی کرانه 

و دل خاک های سیاه

می دانم، می دانم

       زیبایی هست

و در می یابم،

آن چه نیست،

         زیبایی ست.

--

منصوره اشرافی- از کتاب شعرهای سکوت