یک شعر از بهرام اردبیلی

بي گمان ،

تو براي مداواي انزواي من

مرگ را بايد در استوايي ترين قاره ي آفتاب

كه مشرق نوبنيادش را

از تكان ِكتفهاي گندمگون ِ من

خواهد شناخت

از عزيمت ِ خود شرمگين كني .
---
 بهرام اردبیلی