دیدگاه (VIEWPOINT)

باران که ببارد علف،          از نور رخشان پرند گان            در آواز غوطه ور و زندگی          شفاف و درخشان دلش را        رنگین کمانی خواهد ساخت                                         بر آسمان. منصوره اشرافی از کتاب ـ شعرهای سکوت

Upcoming solo exhibition by Iranian-Canadian artist Mansoureh Ashrafi - Bright Whispe ‪From December 7 - December 21st, 2019‬ Opening Show - ‪December 7th , from 7pm to 10 pm‬ For the second time this year, Mansoureh Ashrafi , the prolific and inspiring Iranian-Canadian artist and writter from Montreal, comes to Ambigu with a handful of her most recent works entitled ‘Bright Whispers’. The Gallery AMBIGU is pleased to invite Montrealers to view Ashrafi’s universe of colours and details from which emerges a personal, extraordinary, and captivating world.

آبی ها را   به رویم بسته اند   تمام سیاهی ها را خفته ام   که با تلنگرسپید               بیدار شوم و نارنجی ها را بدوم تا برسم          به   کمان رنگ های تو                               بر سقف هستی ام. منصوره اشرافی از کتاب ـ شعرهای سکوت

اگر کشتزاری داشتم بهار، کلمه ها به باد می سپردم پاییز شعرها را درو می کردم                                  دسته، دسته   و خوشه های سرشارشان را                                  می پاشیدم سوی پرندگان سر در بال فروبرده تا دانه ها را، نغمه ای سازند                 از برای پرواز. منصوره اشرافی از کتاب ـ شعرهای سکوت

آواز بلبلی لابلای برگها، حضور نقره ای ماه را،                   به تیره گی شب                                  نقب می زند شاخه ها   در رویای طعم گس مه صبحگاهی                                      در خوابند گیسوان بید، آرام آرام فروهشته به دامن                    به نسیمی تاب می خورند                   و در آغوش تاریکی فرو می روند در هوا، آزادی رها شده، بی هیچ آ...

My solo painting exhibition in Montreal, Canada December 2019 نمایشگاه نقاشی انفرادی من در مونترال کانادا_ دسامبر 2019

My solo painting exhibition in Montreal, Canada December 2019 نمایشگاه نقاشی انفرادی من در مونترال کانادا_ دسامبر 2019

بید و برکه و مهتاب،                       در خواب هوا، رها و پرنده         در قفس، دلش را می برد               تا دوردست های پرواز. منصوره اشرافی از کتاب ـ شعرهای سکوت

این همه آسمان را بی تو، چگونه بر دوش کشم این همه سکوت را این همه شب را من بیدار می مانم چشم به راهت تا آفتابی،            که تویی. منصوره اشرافی از کتاب ـ شعرهای سکوت

من و تو دراسفند خواب آلود ه ی باغچه   -با گوشه ای از پیراهن   آبی آسمان                                   بر تن درخت های کوچکش،-                                               گوش سپردیم به صدای باد دیوانه و حیاط   را در خمیازه های زمستانی اش   با چند شکوفه ی تازه رسته ،                                   به آفتاب شناساندیم بالای سرمان، چند تکه ی ابر درهم فرو رفته را با صدای پرندگانی که موسیقی بی انتهای شان را بی...

می خوانمت چون آفتاب بهاری،                  از لابلای ابرها هم چون لحظه های دیرپا               در گذر پرشتاب زمان هم چون شادی نسیم                  در عبور تند فصل ها هم چون پرنده ای کوچک،              در پرواز سبکبال سحرگاهی اش هم چون جوانه ای هراسان                    خُرد و نورسته،                     در دل زمین ِ پر آشوب تیره ی دلگیر هم چون بال افشانی آوازخوانی خسته،                      ...

ای خانه های درهم تنیده ی   محزون ای ستاره های فرو افتاده بر خاک ای بادهای سرکش ویرانگر ای ابرهای درهم فشرده ی خشم آگین   و ای شب،          ای شب خاموش و سیاه و سرد از کنارتان، چون رویایی گم شده آهسته گذر می کنم                 و خود را                         دوباره باز می یابم . منصوره اشرافی از کتاب ـ شعرهای سکوت