یک شعر از کتابم" نفس های پنهان"
از عشق پرتاب شده ام به دورترین و منزوی ترین سیاره به عمیق ترین و تاریک ترین دره هایی که اسطوره های باطل شده را خاک کرده اند تنهایم تنها، درگودترین لحظه های نبودنت دربیرحم ترین حضوربی رحم ات احساس می کنم، هرگزنبوده و نباشم بی تو ای پناه دست بر سینه می کشم، سوراخ شده سوراخ سوراخ از عشق.