شعر
جنگل خاموش
و انبوه
ِبرف
سرد و ساکت و مرموز
نه هیچ ردپایی برآن
نه هیچ جنبش برگی درآن
گویی خفته ی سالیان دور و
درازند
ساقه های بلند درختان سنگین
و ستبر
انبوه و درهم
در گوشه ای
در پناه تخته سنگی
چند ساقه برهم نهاده دستی
آتشی گرم و سرخ از آن زبانه کشیده است.
--
منصوره اشرافی - از کتاب " سکوت ِ سپری شده"
نظرات